و نيز همچنين واژه‌هاى عربى در ماده تاريخ ساخته شده كه داراى حمزهء آخر واژه باشد مانند « سماء » كه معمولا حمزهء آن به حساب نمىآيد . زياد ديده شده است كه ماده تاريخ‌ساز ، كمبود يكسال تاريخ خود را از حمزهء آخر واژه استفاده و جبران كرده است . البته بايد در نظر داشت با اينكه در جدول حروف ابجد ، حمزه ( - ء ) جايى ندارد ، امّا در بين واژه‌هايى مانند : « مطمئن » حمزهء آن برابر با حرف « ى » يعنى برابر عدد ( 10 ) به حساب مىآيد . نمونهء ديگر كه براى حمزه متفاوت است مانند « متألّم » ، حمزهء آن همان حرف « الف » خواهد بود و برابر با عدد ( 1 ) به حساب مىآيد . حروف مشدّد در واژه‌ها يك بار محاسبه مىشود و تشديد نقشى در محاسبات ابجدى ندارد . اين نكته هم گفتنى است نام جلالهء « الله » به سبب اينكه هردو حرف « ل » آن كتابت مىشود هردو حرف « ل » مانند ساير حروف به حساب مىآيد و نام جلالهء « الله » بدون تشديد است و به نظر نگارنده تشديد آن اضافى است . موارد تصحيح بجز تصحيح‌هايى كه مشخص و روشن بود و ذكر آن در پاورقى آمد در بررسىهاى پايانى و نهايى به واژه‌هايى مواجه شدم كه متفاوت با ويژگىهاى مزبور است كه ذكر آن رفت . واژه‌هايى كه به حساب جمل در مقابل عدد خود قرار گرفته بود درست بود ولى واژه‌ها دور از ذهن مىنمود . با مراجعه به لغت‌نامهء دهخدا كاملا روشن و معلوم نمود كه واژه‌هاى مذكور مدخلى ندارند و بايد تحريف شده و يا جعلى باشند ، با آنكه از نظر عددى كاملا با عدد مدخل برابر واژه مطابقت داشت . واژه‌هاى مورد بحث بدين قرار است : نامر ( - 291 ) ؛ ميرس ( - 310 ) ؛ دلوفر ( - 320 ) ؛ فرزس ( - 347 ) ؛ سمّ الفار ( - 412 ) ؛ اكته ( - 426 ) ؛ تاجيل ( - 444 ) ؛ استباحج ( - 475 ) ؛ زعت ( - 477 ) ؛ شاسرم ( - 601 ) ؛ رابت ( - 603 ) ؛ شاه‌سرم ( - 606 ) ؛ ناسقر ( - 611 ) ؛ مزخ ( - 647 ) ؛ موخا